Τέρμα Δεξιά

Epitaph - King Krimson
Xρόνια είχα να το ακούσω και το πέτυχα στο play list της Φωτεινής.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε το 1969 (40 χρόνια πριν!) αλλά η επιβλητική μουσική του με παρασέρνει ακόμα (προσέξτε τα "ανεβάσματα" του τραγουδιού στο 2:40 και στο 5:15) και ξυπνάει ευχάριστες εφηβικές μνήμες.

Θυμάμαι
που το άκουγα με τέρμα δεξιά το volume και ανοιχτά τα παράθυρα - έπρεπε οπωσδήποτε να το ακούσουν και οι γείτονες!

Θυμάμαι
που άφηνα τη μουσική να παίζει, έβγαινα από το σπίτι και πήγαινα μέχρι το φούρνο στη γωνία του τετραγώνου για να διαπιστώσω αν ακουγόταν αρκετά δυνατά. Οι πελάτες αυτού του φούρνου ψώνιζαν κάθε μέρα "μετά μουσικής"!

Θυμάμαι
που τραγουδούσα τους στίχους χωρίς να ξέρω τις λέξεις! Ό,τι μου κατέβαινε έλεγα, αρκεί τα λόγια να ταίριαζαν κάπως με αυτά του τραγουδιού.

Θυμάμαι
ότι τότε δεν έδινα σημασία στα λόγια, η μουσική ήταν που μου έφερνε ρίγη.
Τώρα μου φέρνουν ρίγη και οι στίχοι :

Knowledge is a deadly friend
When no one sets the rules.
The fate of all mankind I see
Is in the hands of fools.

Διαχρονικοί και επίκαιροι όσο ποτέ ....
Απολαύστε το



The wall on which the prophets wrote
Is cracking at the seams.
Upon the instruments of death
The sunlight brightly gleams.
When every man is torn apart
With nightmares and with dreams,
Will no one lay the laurel wreath
As silence drowns the screams.

Between the iron gates of fate,
The seeds of time were sown,
And watered by the deeds of those
Who know and who are known;
Knowledge is a deadly friend
When no one sets the rules.
The fate of all mankind I see
Is in the hands of fools.

Confusion will be my epitaph.
As I crawl a cracked and broken path
If we make it we can all sit back
And laugh.
But I fear tomorrow Ill be crying,
Yes I fear tomorrow Ill be crying.

Θυμάμαι
αμέσως μετά το epitaph (καπάκι δηλαδή) έβαζα το Hey You. Εδώ τουλάχιστον έπιανα τα λόγια  Χέϊ Γιου!  



Και μετά από το Hey You, ... καλύτερα αφήστε το για άλλη ανάρτηση.
Αλήθεια εσείς τι ακούγατε/τε στην εφηβεία σας;