Μπαμπά θα μου λείψεις...

Παρασκευή βράδυ (προχθές): έχουμε πλύνει δόντια, έχουμε βάλει πυτζάμες, έχουμε πει τα τραγουδάκια μας, είμαστε αγκαλιά και ετοιμαζόμαστε για την καληνύχτα.

Ξαφνικά θυμήθηκα ότι δεν τους έχω πει ότι αύριο θα χρειαστεί να είμαι εκτός Αθηνών. Big mistake, big, huge αν θυμάστε την ατάκα από το Pretty Woman.

Κοριτσάρες να σας πω κάτι; Αύριο θα πρέπει να πάω με τον παππού στο χωριό του και μπορεί να αργήσουμε και να γυρίσουμε την Κυριακή.

Εβίτα : στο χωλιό; Θα μας πάλεις και εμάς μαζί σου;
Εβιτάκι θα πάμε οι δυο μας με τον παππού γιατί πρέπει να τον βοηθήσω σε μια δουλειά στο χωράφι του και δεν μπορώ να σας πάρω, την άλλη φορά όμως μπορεί να πάμε όλοι μαζί.

Εβελίνα : Μπαμπά θέλεις να πεις ότι θα λείπεις όλη την ημέρα και δεν θα είσαι καθόλου μαζί μας αύριο; (αρχίζει κλάμα ….κατηγορίας καταρράκτη Έδεσσας)
Ναι καρδούλα μου αλλά αν θα έχουμε τελειώσει νωρίς τις δουλειές με τον παππού θα γυρίσω αύριο το βράδυ.

Εβελίνα : Όμως αν δεν προλάβετε να τελειώσετε τις δουλειές; (παρατηρώ μία συγκράτηση δακρύων αναμένοντας την απάντησή μου)
Αν δεν προλάβουμε θα κοιμηθούμε το βράδυ στο χωριό και θα γυρίσουμε την Κυριακή το πρωί.

Εβελίνα (τέλος συγκράτησης): γκούχου γκούχου, όμως μπαμπά πως θα κοιμηθώ εγώ χωρίς εσένα; (κλάμα ….κατηγορίας καταρρακτών Νιαγάρα)
Όπως κάθε βράδυ Εβελινάκι, στο κρεβάτι σου!

Εβελίνα : Ναι αλλά δεν θα μπορώ να κοιμηθώ αν εσύ λείπεις από το σπίτι (κλάμα ….κατηγορίας καταρρακτών Βικτωρίας)
Εβελινάκι θα τα καταφέρεις, θα δεις, έλα ηρέμησε τώρα,

Εβελίνα : μα γιατί πρέπει να πάτε ;
Καρδούλα μου σου εξήγησα έχουμε να κάνουμε κάτι δουλειές στο χωράφι και (ιδέα της στιγμής) θα φωτογραφήσω τα δέντρα για να σας τα δείξω.

Εβίτα : μπαμπά θα βγάλεις πολλές φωτογλαφίες;
Ναι θα βγάλω πάρα πολλές και θα σας τις δείξω για να ξέρετε ποιο είναι το δέντρο της Εβελίνας, ποιο είναι της Εβίτας, ποιο ….

Εβελίνα : γκούχου γκούχου, εγώ δεν θέλω δέντρο, θέλω το … μπαμπά μου! (κλάμα ….κατηγορίας καταρράκτη Ιguazu). Θα μου λείψεις!
Και εσείς θα μου λείψετε καρδούλες μου αλλά θα χαρώ πάρα πολύ όταν σας ξαναδώ την Κυριακή.

Εβίτα : Εμένα να ξέλεις δεν θα μου λείψεις καθόλου! (μπαίνει στο κρεβάτι της, αγκαλιάζει την γατούλα της και κοιμάται αμέσως …)

Μετά αφού τελειώσαμε σχεδόν ένα ρολό χαρτί για να μαζέψουμε την πλημμύρα από το κλάμα και τα συναφή ρινικά παράγωγα, αφού είπαμε Χ φορές τα αγαπημένα της τραγούδια κρατώντας τη φυσικά αγκαλιά, η μεγάλη μου κόρη τελικά αποκοιμήθηκε.

Δεν ξέρω πόση ώρα είχε περάσει αλλά η Άσπα είχε ήδη απαντήσει σε 50+ μηνύματα στο twitter, είχε αποδεχθεί μία πρόταση για υποψήφια ευρωβουλευτής στις εκλογές, είχε ήδη ετοιμάσει κάτι πολύ νόστιμο (το χρειαζόμουν αυτό) για να φάμε και μου είπε πειρακτικά (ναι πειραζόμαστε πολύ) :

Αφού τους το είπες τελευταία στιγμή, τα ‘θελες και τα’ παθες!

Αυτό δεν το χρειαζόμουν …

Συμπέρασμα : προσπαθείτε να ενημερώνετε τα παιδιά σας έγκαιρα, δεν τους αρέσουν οι απότομες αλλαγές.

Τελικά γύρισα σήμερα Κυριακή μεσημέρι, και μετά από 5 ώρες welcome back πατερούλη ανεβάζω την ανάρτηση. Πιθανόν να ακολουθήσει συνέχεια από το ταξίδι και φωτογραφικό ρεπορτάζ.

(Μια μικρή γεύση τοπικής διαλέκτου : Γιάνν ρέντσες;
Oύτε το google translator δεν το πιάνει! Κατλαβαίνει κνις;)

Καλό βράδυ και καλή εβδομάδα!

photo by chefranden