Ζέστη !

Τακτοποίησες το γραφείο. Βέβαια μερικά πράγματα τα άφησες στη θέση τους γιατί θέλεις να τα βρεις την άλλη ημέρα να σε περιμένουν και να ξεμπερδεύεις με αυτά πρωί-πρωί. Έστειλες τα τελευταία e-mail .... με εκτίμηση, με φιλικούς χαιρετισμούς, στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση .... στη διάθεσή σας εννοείται από αύριο, γιατί τώρα είναι ώρα να δοθεί η after 5pm απαράβατη και μη αναστρέψιμη εντολή των 3 βημάτων :

Έναρξη – Σβήσιμο – Απενεργοποίηση

Ενώ περιμένεις να ακούσεις τον ήχο κλεισίματος του μηχανήματος, κάνεις το τηλεφώνημα : «Honey, φεύγω τώρα-θα τα πούμε σε λίγο».

Η Honey σου λέει : «ωραία, να ξέρεις έχει πολύ ζέστη».

Εντάξει σκέφτεσαι, πόσο ζέστη να κάνει και αγνοείς την προειδοποίηση. Περνώντας από την υποδοχή συναντάς κάποιους που μόλις μπήκαν στο κτίριο για κάποιο απογευματινό ραντεβού. Γραβάτες λυμένες, μανίκια σηκωμένα, πουκάμισα ανοιχτά και αναψοκοκκινισμένα πρόσωπα σαν φανέλες της Liverpool και της Manchester United, όλοι με τη γλώσσα έξω και την ίδια ερώτηση : «Έχει κάπου νερό;»

Σκέφτεσαι, τώρα να κάνω την πλάκα και να πω : «Ναι έχει 3 ψύκτες στον 5ο όροφο αλλά ξέρετε το ασανσέρ χάλασε πριν από λίγο». Λες άσε τα αστεία καλύτερα μην λιποθυμήσει κανένας και τρέχουμε. Γελάς όμως με τη σκέψη αυτή και κατευθύνεσαι προς την πόρτα.

Το μεγάλο σοκ είναι όταν βγαίνεις από το δροσερό κτίριο.
Με το που ανοίγεις την πόρτα ο καυτός αέρας πέφτει πάνω σου και σε τυλίγει σαν σουβλάκι : με πίτα εννοώ φίλοι μου καλοί από τη Θεσσαλονίκη :). Αποσβολωμένος από τη λαύρα, σκέφτεσαι :
«έξω είναι χαρμάνι – είχε δίκιο η honey!"

Κοντοστέκεσαι για μια στιγμή και κοιτάς το δρόμο. Γεμάτος με σταματημένα αυτοκίνητα που περιμένουν το πράσινο. Αναρωτιέσαι αν θα ήταν καλή ιδέα να πάρεις ταξί αυτή τη μέρα ή να επιστρέψεις σπίτι με το ΜΕΤΡΟ. Κοιτάς αριστερά και καταλαβαίνεις ότι η σκέψη σου έχει ήδη εντοπιστεί από το ραντάρ του κίτρινου οχήματος.

Σκέφτεσαι «μπας και το Business @ the Speed of Thought, τo βιβλίο του Bill να έχει γίνει το νέο εγχειρίδιο των οδηγών ταξί;»

Ακολουθούν οι χαρακτηριστικές κινήσεις από τον driver :

Φώτα που αναβοσβήνουν, χαμήλωμα του κεφαλιού, σώμα που γέρνει προς το ανοιχτό παράθυρο, ερώτημα με το ένα μάτι γιατί τα άλλο προσέχει τα δρόμο.

Πριν απαντήσεις προσέχεις τους άλλους δύο επιβάτες που από τον ιδρώτα έχουν μετατρέψει τις πίσω σε θέσεις σε μικρό κολυμβητήριο και καταλαβαίνεις ότι σε αυτό το όχημα δεν υπάρχει ή σκοπίμως δεν λειτουργεί ο κλιματισμός.

Οπότε λες "άσε καλύτερα, γιατί όταν βγω από το όχημα θέλω να πάρω και το πουκάμισό μου μαζί και να μην προσπαθώ να το ξεκολλήσω από το κάθισμα". Game over φίλε μου.

Αποφασίζεις λοιπόν να περπατήσεις μέχρι το σταθμό και να πάρεις το ΜΕΤΡΟ.

Και το έκανες. Κατάφερες να φτάσεις στη φωλιά σου μετά από μία ώρα και κάτι …και μετά από δύο … μπάνια, όχι θαλάσσια βέβαια.

Το πρώτο ήταν από το γραφείο μέχρι το σταθμό. Στη διάρκεια της διαδρομής στέγνωσες μέσα στο βαγόνι.

Το δεύτερο ήταν από το σταθμό μέχρι τη στάση του λεωφορείου και όση ώρα περίμενες το όχημα της Εταιρείας Θερμικών Λεωφορείων. Αυτό σημαίνει Ε.ΘΕ.Λ. αν δεν το γνωρίζετε.

Βέβαια όσο περιμένεις στη στάση και το μπλε όχημα καθυστερεί, σκέφτεσαι ότι θα μπορούσε να σημαίνει και Εταιρεία Θεωρητικά Έγκαιρων Λεωφορείων, αλλά αυτό είναι μια ανάρτηση από μόνο του.

Ώρα μετά αφού πλέον έχεις ηρεμήσει στη φωλιά σου σκέφτεσαι : τελικά, μήπως το καλοκαίρι είναι καλύτερα να δουλεύεις από το σπίτι;