Όλα γίνονται για το ... μαρούλι! (μέρος 1ο)

Εδώ είμαστε και πάλι μετά από 7 ημέρες.
Τουλάχιστον εγώ, εσείς ελπίζω να έρθετε σύντομα!
Είχα στο μυαλό μου να κάνω την 2η ανάρτηση μέσα στην εβδομάδα, αλλά από τη μία η δουλειά στο γραφείο, από την άλλη κάποιες υποχρεώσεις με τα κορίτσια (έπρεπε να τα πάμε και στην κοπή της πίτας της σχολής μπαλέτου), αλλά παράλληλα και η περίσκεψη για την επιλογή του θέματος, ε δεν θέλει και πολύ για να περάσουν οι μέρες.

Τέλος πάντων, και μια φορά την εβδομάδα να γίνεται η ανάρτηση καλά είναι για αρχή. Έχουμε καιρό μέχρι οι αναγνώστες να γίνουν .... μερικές χιλιάδες και να προσδοκούν ή και να «απαιτούν» καθημερινή ανάρτηση ….χμμ δεν θα ήταν και άσχημα.
Όπως έχω δει ουκ ολίγους blogαρίστες (© Vassilis online, χε χε!) να γράφουν : «δεν πρόλαβα να ανεβάσω ανάρτηση γιατί είχα πολύ δουλειά αυτές τις ημέρες», για σκεφτείτε να έρθει κάποια στιγμή το πλήρωμα του χρόνου που να είναι σε θέση να μπορούν να γράψουν :
«μάλλον δεν με βλέπω για γραφείο αύριο και μεθαύριο γιατί τα σχόλια που μου έχουν αφήσει στο blog είναι τόσα πολλά και δεν προλαβαίνω να απαντήσω, οπότε θα προτιμήσω το blog meeting από το marketing – budget - sales meeting!”

Κάποιοι σίγουρα μπορούν να το κάνουν αυτό, και ορισμένοι μάλιστα από όσο μπορώ να καταλάβω μέσω του blogging έχουν βελτιώσει σημαντικά τα οικονομικά τους, ειδικά στο εξωτερικό.
Και αυτό, χωρίς να είναι άμεσα ο στόχος μου στη blogoδιαδρομή που ξεκίνησα (τουλάχιστον σε αυτή τη φάση : «ποτέ μη λές ποτέ»), με φέρνει στο θέμα της σημερινής ανάρτησης :

Οικονομικά, Χρήμα, Πως κινείται, Σοφοκλέους (πιο παλιά, τώρα στη Λεωφόρο Αθηνών – πιο κάτω είναι και το … Δαφνί για όσους δεν αντέχουν!), Τράπεζες και όλα τα συναφή :
ε! που’ σαι bank-boy πιάσε ένα δροσερό καταναλωτικό, φέρε μας και μερικές ζεστές πλαστικές vises …α! μην το ξεχάσουμε, για πες και στο Σεφ ντ' Ευρώ αν έχει καθόλου φρέσκα διακοποδάνεια να βάλει δύο να ετοιμάζονται (ένα για το Πάσχα και ένα για το καλοκαίρι!)

Παρά τις σπουδές μου στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (Τουριστικών) και τη γνωριμία που είχα με τις οικονομικές έννοιες σε όλα τα εξάμηνα, δεν μπορώ να αξιώσω ότι κατανοώ πλήρως την επιστήμη της οικονομίας. Μπορεί για αυτό να φταίνε τα μαθηματικά μέσα από τους όρους των οποίων η οικονομία διαμορφώνεται και απεικονίζεται, και με τα οποία ποτέ δεν είχα μία ιδιαίτερα θερμή σχέση.
Ξεκινήσαμε καλά στην αρχή, υπήρχε η περιέρχεια, «βγήκαμε» μια δυο φορές, αλλά από τη «μέθοδο των 3» και μετά … τέλος, φινίτο λα μούζικα πασάτο λα φιέστα, έκοψε το αυγολέμονο, ξίνισε το γιαούρτι!
Η σχέση δεν ολοκληρώθηκε. Καμιά φορά τυχαίνει και ανταμώνουν οι δρόμοι μας και τα λέμε, αλλά είναι πώς λέμε … «μερική απασχόληση»; ε! κάτι τέτοιο.
Ας είναι καλά το excel που εκεί τα καταφέρνουμε ικανοποιητικά. Εμ πως! έχουμε περάσει επιτυχώς και την εξέταση Λογιστικά Φύλλα της ECDL…άντε μένει μόνο η εξέταση για την Access και θα το πάρουμε το πτυχίο, … για τον τοίχο στο γραφείο ρε γαμώτο!

Εδώ που τα λέμε όμως, έχω την εντύπωση ότι και αυτοί που υποτίθεται ότι κατανοούν και κατέχουν την οικονομική επιστήμη, τους τελευταίους μήνες έχουν χάσει όχι μόνο το μπούσουλα, αλλά και τα αυγά και τα πασχάλια! Και δεν είμαι ο μόνος που το πιστεύω αυτό, γνωρίζω τουλάχιστον άλλους ….. 2 (!) που έχουν την ίδια άποψη, εσείς;

Ελάτε τώρα, ομολογείστε το, παραδεχτείτε το :
Αυτό τον καιρό πάμε …. (δεν έγραψα αυτό που πιθανόν να σκεφτήκατε, δηλαδή κατά … εωσφόρου!) στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα! Η βάρκα (οικονομία) στην οποία είμαστε (ή μας έβαλαν από καιρό) είναι γεμάτη τρύπες και ο καθένας προσπαθεί με ένα φελλό να βουλώσει την πιο κοντινή του τρύπα. Είμαστε τόσο απασχολημένοι καθημερινά στο να βουλώνουμε τις τρύπες και να προσέχουμε μην γίνουν και άλλες που κανείς μας δεν έχει ιδέα ή δεν βλέπει που πηγαίνει η βάρκα. Aκόμα και αυτοί που είναι (και ήταν) στη γέφυρα και έχουν (και είχαν) εδώ και χρόνια αναλάβει να χαράξουν και να διατηρούν την πορεία, μάλλον έχουν χάσει τον έλεγχο και ούτε τα …. Κύθηρα δεν μπορούν πλέον να βρούν.

Γιατί αν η οικονομία μπορεί να οριστεί ως «η τέχνη της διαχείρισης των εσόδων και εξόδων ενός σπιτιού, ενός ιδιώτη ή ενός κράτους», βλέπετε εσείς κανέναν «τεχνίτη» ικανό να μπορεί να διαχειριστεί με επιτυχία τα έσοδα, τα έξοδα, τα υλικά αγαθά και τους πόρους;
Τέλος πάντων, δεν έχω σκοπό να μπω σε εις βάθους πολιτική ανάλυση της κατάστασης γιατί θα γράφουμε για ώρες.
Πάντως αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά και σε μία ενδιαφέρουσα άποψη για το πώς διαμορφώνεται η οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο και τι διαφορετικό θα μπορούσε να γίνει, σας παραθέτω ένα link από ένα video το οποίο βραβεύτηκε το 2008 :

http://www.zeitgeistmovie.com/add_greek.htm

(στο link υπάρχει μετάφραση στα ελληνικά, αλλά οι φίλοι μου από το εξωτερικό μπορούν να επιλέξουν τη γλώσσα που τους διευκολύνει).
Να έχετε υπομονή όμως γιατί έχει διάρκεια 120 λεπτά. Εγώ το είδα σε δύο ημέρες, για δύο βράδια το σκεφτόμουν και για δύο ημέρες μετά μιλούσα για αυτό. Μετά ήρθαν τα Χριστούγεννα και το ξέχασα, αλλά με την ευκαιρία αυτής της ανάρτησης, η πληροφορία έγινε restored.

Όμως φίλοι μου κάπου εδώ, θα ακολουθήσω τη συμβουλή ενός αγαπημένου φίλου και μέντορα Αμερικανού που με συμβούλευε : “you better finish the meeting 5 minutes earlier before they go to sleep!” δηλαδή «καλύτερα τελείωσε τη συνάντηση 5 λεπτά πιο νωρίς πριν τους πάρει ο ύπνος», και θα κλείσω το 1ο μέρος αυτής της ανάρτησης.
Θα επανέλθω σύντομα με τη συνέχεια και για να σας ανάψω λίγο την περιέργεια στο 2ο μέρος έχουμε να πούμε για το Τζέκυλ και το Χάιντ, το Μαύρο Ιππότη, τη Σούπερ Αρκούδα, τα Χρυσά Παιδιά και όχι μόνο …… (όχι δεν έχω πιει, καλά διαβάσατε!)
Κάντε υπομονή!

Σας αφήνω λοιπόν με μία κινηματογραφική ατάκα σχετική με το θέμα της ανάρτησης

46 χρόνια μετά

Washington Αύγουστος 1963.
Ο Martin Luther King Jr, ο αφρο-Αμερικανός ακτιβιστής, ειρηνιστής, υπέρμαχος και ηγέτης του αμερικανικού κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων, εκφωνεί το διάσημο λόγο του "I have a dream", από τον οποίο παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα :

"Let us not wallow in the valley of despair, I say to you today, my friends.

And so even though we face the difficulties of today and tomorrow, I still have a dream. It is a dream deeply rooted in the American dream.

I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal."

I have a dream that one day on the red hills of Georgia, the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at the table of brotherhood.

I have a dream that one day even the state of Mississippi, a state sweltering with the heat of injustice, sweltering with the heat of oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice.

I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character.

I have a dream today!

I have a dream that one day, down in Alabama, with its vicious racists, with its governor having his lips dripping with the words of "interposition" and "nullification" -- one day right there in Alabama little black boys and black girls will be able to join hands with little white boys and white girls as sisters and brothers.

I have a dream today!

I have a dream that one day every valley shall be exalted, and every hill and mountain shall be made low, the rough places will be made plain, and the crooked places will be made straight; "and the glory of the Lord shall be revealed and all flesh shall see it together."

This is our hope, and this is the faith that I go back to the South with.

With this faith, we will be able to hew out of the mountain of despair a stone of hope. With this faith, we will be able to transform the jangling discords of our nation into a beautiful symphony of brotherhood. With this faith, we will be able to work together, to pray together, to struggle together, to go to jail together, to stand up for freedom together, knowing that we will be free one day."

Η δύναμη του λόγου του Martin Luther King Jr συγκλόνισε τότε την Αμερική, όμως το διαχρονικό του μήνυμα αναμφίβολα ξεπέρασε τα γεωγραφικά σύνορα της χώρας και αγκιστρώθηκε στη συνείδηση όλων των δημοκρατικά και αντιρατσιστικά σκεπτόμενων και ελπιδοφόρων ανθρώπων στον κόσμο ως ορόσημο στο όραμα, στον αγώνα και την πάλη τους για διαφυλετική ισότητα και δικαιοσύνη. Το όνειρο του Martin Luther King Jr έδωσε ελπίδα για αλλαγή. Δυστυχώς ο ίδιος δεν μπόρεσε να συνεχίσει το δρόμο του προς αυτή την αλλαγή. Πέντε χρόνια μετά το λόγο του, έπεφτε νεκρός στο Μέμφις από μία "προμελετημένη" σφαίρα που καρφώθηκε πάνω του και σταμάτησε την πορεία του.

46 χρόνια αργότερα από την ομιλία του Martin Luther King Jr.
Σε λίγες ώρες ένα ιστορικό γεγονός, απίστευτο πριν από μερικά χρόνια, θα συμβεί. Ένας άλλος αφρο-Αμερικανός που με το σύνθημα-μήνυμα "Change we can believe in" ενέπνευσε τους συμπατριώτες του, ετοιμάζεται να ορκιστεί Πρόεδρος των Η.Π.Α. Ο πρώτος μη καυκάσιος (λευκός) Αμερικανός που αναλαμβάνει το ύπατο αξίωμα.
Άραγε θα μπορέσει να πραγματοποιήσει την αλλαγή;
Θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες όσων των πίστεψαν ή μετά από λίγο θα συμβιβαστεί και θα ρίξει νερό στο κρασί του;
Θα είναι το δικό του όνειρο τόσο δυνατό για να αντέξει τη σύγκρουση;
Γιατί είναι σίγουρο ότι επακόλουθο της προσπάθειας για αλλαγή είναι η σύγκρουση με τις δυνάμεις που αντιστέκονται για τη διατήρηση της κατάστασης που τις εξυπηρετούν.

Υποστηρίζοντας το νέο, το άσπιλο και ευχόμενος να μην ξεθωριάσουν σύντομα οι νέες ελπίδες που γεννήθηκαν, αφιερώνω στον νέο Πρόεδρο τα δύο παρακάτω τραγούδια :

1) Louis Armstrong - What a wonderful world
γιατί η αίσθηση της αλλαγής προς το καλύτερο, μας δίνει ελπίδα, μας κάνει να αισθανόμαστε πιο αισιόδοξοι και να βλέπουμε τον κόσμο υπέροχο όπως τραγουδάει ο Armstrong



2) Imagine - John Lennon
για να έχει πάντα στο μυαλό του την εικόνα του ονείρου του στις δύσκολες στιγμές που σίγουρα θα τον περιμένουν.