…. Έτοιμος για άλλη μία; Ο Μιχάλης έβαλε όση μαεστρία είχε σε αυτή την μπαλιά. Το μεγάλο μπαλάκι έφυγε από το χέρι του με πολύ δύναμη και αρκετό φάλτσο. Φαινόταν σίγουρος αυτή τη φορά δεν θα το έπιανα. Όμως εγώ είχα διαφορετική γνώμη. Συγκεντρώθηκα στο μπαλάκι, τα μάτια μου εστιάστηκαν σε ένα σημείο στο κέντρο του, η σκέψη μου μπήκε μέσα του και γαντζώθηκε του πάνω στην άσπρη λαστιχένια καρδιά του. Προσπάθησα να αποκτήσω τον έλεγχο της πορείας του και να υπολογίσω την ταχύτητά του. Την κατάλληλη στιγμή έκανα την κίνησή μου. Οι νευρώνες μου πρόσταξαν τους μυς μου : Τώρα! Εκτινάξου!
Το σώμα μου ήρθε σε σχεδόν οριζόντια θέση, το αριστερό χέρι τεντώθηκε, η παλάμη άνοιξε, υποδέχθηκε το μπαλάκι και αμέσως μετά τα δάχτυλα έκλεισαν γύρω του όσο χρειαζόταν για να το κρατήσουν μέσα στη χούφτα μου.Καθώς προσγειωνόμουν πάνω στα μαλακά στρώματα άκουσα το Μιχάλη : Καταπληκτικό Πιάσιμο!
…. Δεκαπέντε λεπτά μετά το δοκιμαστικό γύρισμα είχε πλέον τελειώσει και περίμενα να έρθει ο Διευθυντής Παραγωγής του καναλιού. Τι απίστευτη μέρα! Για άλλο σκοπό είχα έρθει στο κανάλι και τώρα ήμουνα έτοιμος να δεχθώ ρόλο σε ταινία! Οι σκέψεις μου έτρεχαν σαν τον … Βέγγο και προσπαθούσα να θυμηθώ πως είχαν ξεκινήσει όλα.
Η αρχική συνάντηση είχε κανονιστεί με τον Διευθυντή Πληροφορικής για να μιλήσουμε για εκπαίδευση του προσωπικού. Είχα φτάσει στην ώρα μου, όμως επειδή ένα προηγούμενο ραντεβού καθυστερούσε να τελειώσει, ο Αλέξανδρος ο βοηθός του, προσφέρθηκε ευγενικά να μου κάνει μια ξενάγηση στα πλατώ του καναλιού. Φτάσαμε σε ένα χώρο όπου γυριζόταν ένα δοκιμαστικό για μια νέα παιδική τηλεταινία. Ψηλά γύρω στα τέσσερα μέτρα, οχτώ μεγάλοι προβολείς έριχναν το λευκό ψυχρό φως τους στο χώρο. Από εκεί και πάνω όλα ήταν σκοτεινά και μόλις που μπορούσα να διακρίνω τα στηρίγματα των προβολέων. Πως καμιά φορά ο ήλιος τρυπάει τα σκούρα σύννεφα και ρίχνει τις ακτίνες του σε ένα σημείο; Έτσι φαινόταν το δυνατό φως από τους προβολείς να πέφτει στο πλατώ. Στην μία μεριά υπήρχαν αρκετά στρώματα γυμναστικής κολλητά το ένα δίπλα στο άλλο, σαν μπλε αφράτα μπακλαβαδάκια. Απέναντι προς τα αριστερά ήταν μία κάμερα και προς τα δεξιά άλλη μία. Απέναντι ακριβώς στο κέντρο ήταν ένας τεχνικός παραγωγής, ο Μιχάλης που πέταγε μεγάλα μπαλάκια σε όσους έκαναν δοκιμαστικό και ήταν επάνω στα στρώματα. Αναρωτήθηκα μέσα μου πόσα μπαλάκια να είχε ρίξει έως τώρα. Με τον Αλέξανδρο είχαμε καθίσει λίγο πιο πίσω από τα στρώματα και βλέπαμε τους υποψήφιους για το ρόλο στην παιδική ταινία που προσπαθούσαν να πιάσουν τα μεγάλα μπαλάκια . Καθώς πολλά από τα μπαλάκια ξέφευγαν και έρχονταν προς το μέρος μας, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και εντελώς μηχανικά έπιανα μερικά, άλλα με τα χέρια και άλλα με τα πόδια.
Ο Αλέξανδρος μετά από λίγο είπε με έκδηλη την έκπληξή του: «Φαίνεσαι καλός, έπαιζες τερματοφύλακας;». Η απάντηση-ατάκα βγήκε χωρίς καθόλου σκέψη: «Δεν έχεις ακούσει για τον άγνωστο προπονητή του Νικοπολίδη; Όχι δεν έπαιζα τερματοφύλακας, αλλά μικρός ήμουν καλός στα μήλα!»
Δεν θυμάμαι πως έγινε αλλά φαίνεται ότι οι αποκρούσεις μου προκάλεσαν την προσοχή του Μιχάλη, ο οποίος μόλις έφυγε και ο τελευταίος υποψήφιος ήρθε να συστηθεί. Θυμάμαι ότι μετά από λίγο ο Αλέξανδρος κρατούσε το σακάκι , τη γραβάτα μου και το ντοσιέ με τα περιεχόμενα των μαθημάτων που θα συζητούσαμε με το Διευθυντή του. Εγώ είχα πάρει τη θέση μου πάνω στα στρώματα και ο Μιχάλης ετοιμαζόταν να ρίξει το πρώτο μπαλάκι ….
Καθώς σκεφτόμουν ότι όλα ήταν σαν ένα όνειρο, μια παιδική κραυγούλα και ένα απαλό αλλά συνάμα έντονο άγγιγμα στον αριστερό μου ώμο επιβεβαίωσαν αυτή τη σκέψη μου :
«Βασίλη μου, κλαίει η Εβελίνα. Μπορείς να πας; Έχω πάει ήδη 5 φορές τη νύχτα!»
Αισθάνθηκα τα δάχτυλά μου ν' ανοίγουν και το μπαλάκι να γλιστράει από το χέρι μου.Το ένα βλέφαρο αρνιόταν να ανοίξει. Το άλλο μετά βίας κατάφερε να κοιτάξει τους θολούς αριθμούς στο τετράγωνο ρολόι-ξυπνητήρι. Ήταν λίγο πριν τις 5 το πρωί. Ήταν η ώρα που από «ονειρικός» τερματοφύλακας σε παιδική ταινία, έπρεπε να παίξω τον πραγματικό ρόλο του στοργικού πατέρα και συζύγου.
Μετά από μισή ώρα και με ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι ξεκίνησα να γράφω αυτή την ανάρτηση, έτσι όπως το όνειρο ήταν ακόμα νωπό στο μυαλό μου.
Κάπως έτσι ξεκίνησε το Σαββατιάτικο πρωινό.
Εσείς πρωταγωνιστήσατε σε κάποιο τρελό όνειρο εχθές ή έστω πρόσφατα;
About the movie: Όντως ήμουν καλός στα μήλα μικρός. Ένα γνωστό τηλεοπτικό κανάλι είναι όντως πελάτης μου. Τα μπακλαβαδάκια μου αρέσουν. Όμως όχι με γεύση στρώματος γυμναστικής! Η Άσπα είχε όντως σηκωθεί πάνω από 5 φορές τη νύχτα για να ηρεμήσει την Εβελίνα.
Αυτό είναι το ιδιαίτερο αλφάβητο που χρησιμοποίησε ο Ζαν-Ντομινίκ Μπομπί για να «γράψει» το βιβλίο ΤΟ ΣΚΑΦΑΝΔΡΟ ΚΑΙ Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ.
Το βιβλίο το είχα διαβάσει 10 ίσως και περισσότερα χρόνια πριν. Εχθές το πρωί τα μάτια μου το εντόπισαν στα ράφια της βιβλιοθήκης και είπα να το διαβάσω πάλι. Σε λιγότερο από δύο ωρίτσες το είχα κάνει download από το χαρτί στο … σκληρό μου! Η σωστή έκφραση είναι στο μαλακό μου εγκέφαλο που βρίσκεται μέσα στο σκληρό μου κρανίο, αλλά τέλος πάντων.
Για όσους δεν γνωρίζουν το βιβλίο και την πραγματική ιστορία στη οποία αναφέρεται:
Ο Ζαν-Ντομινίκ Μπομπί ήταν αρχισυντάκτης του γνωστού περιοδικού ELLE. Το Δεκέμβριο του 1995 και ενώ μαζί με το γιο του απολάμβανε μια αυτοκινητιστική βόλτα στη γαλλική ύπαιθρο, έπαθε βαρύ εγκεφαλικό.
Από το κώμα στο οποίο έπεσε, «ξύπνησε» ένα μήνα μετά στο δωμάτιο 119 σε ένα Ναυτικό Νοσοκομείο στις γαλλικές ακτές της Μάγχης.
Ήταν μεν ζωντανός αλλά εγκλωβισμένος στο ίδιο του το σώμα. Έτσι άλλωστε ονομάζεται και το σπάνιο σύνδρομο από το οποίο είχε προσβληθεί : Locked Ιn Syndrome. Ήταν μόλις 42 ετών.
Μπορεί να ήταν ζωντανός αλλά είχε μείνει παράλυτος από την κορυφή ως τα νύχια. Δεν αισθανόταν ούτε μπορούσε να λειτουργήσει κανέναν από τους μυς του. Σχεδόν δεν μπορούσε ούτε να αναπνεύσει. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να κινήσει το αριστερό του βλέφαρο. Το σώμα του είχε γίνει η φυλακή του.
Το πνεύμα του όμως είχε μείνει άθικτο. Ήθελε να εκφραστεί, να αποδράσει. Αυτό το κατάφερε με τη βοήθεια μίας γλωσσολόγου που μέσα από το παραπάνω αλφάβητο του παρουσίαζε τα γράμματα σύμφωνα με τη συχνότητα που εμφανίζονται στην γαλλική γλώσσα.
Ο Μπομπί ανοιγόκλεινε το βλέβαρό του είτε για να επιβεβαιώνει είτε για να απορρίπτει το κάθε γράμμα.
Μ ία φορά για να πει «ναι», δύο φορές για να πει «όχι».
Έτσι γράμμα με το γράμμα δημιουργούσε τις λέξεις.
Λέξη με τη λέξη δημιουργούσε τις φράσεις και συνέχιζε τον αγώνα του :
Σκάφανδρο εναντίον Πεταλούδας.
Το ερμητικά κλειστό Σκάφανδρο ήταν το σώμα του μέσα στο οποίο ήταν εγκλωβισμένος.
Η Πεταλούδα ήταν το φτερούγισμα του μυαλού του που ήθελε να πετάξει στο χώρο ή το χρόνο, να πάει όπου θέλει.
Όσο και αν ο αγώνας φαινόταν άνισος, ο Μπομπί με τη δύναμη της ψυχής του κατάφερε να απελευθερώσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του και μετά από 3 μήνες «έγραψε» αυτό το συγκλονιστικό βιβλίο.
Ο Μπομπί περιγράφει ωμά την σκληρή καθημερινότητά του στο νοσοκομείο που πολλές φορές τον φέρνει στα όρια της απελπισίας.
Κάνει επίσης σύντομες αναδρομές στη ζωή του πριν την μοιραία εκείνη ημέρα και με ιδιαίτερη ευαισθησία καταγράφει τα συναισθήματά του.
Το τελικό μήνυμα που καταφέρνει να περάσει όμως, παρόλο την τραγικότητα της κατάστασης που βιώνει, είναι μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας.
Ορισμένα αποσπάσματα από το βιβλίο :
«Προς το παρόν θα ήμουν ο ευτυχέστερος των ανθρώπων αν κατάφερνα να καταπιώ λίγο έστω από το σάλιο που πλημμυρίζει διαρκώς το στόμα μου»
«… με πιάνουν τα γέλια στη σκέψη πως στα σαράντα τέσσερά μου χρόνια, με καθαρίζουν, με γυρίζουν, με σκουπίζουν και με φασκιώνουν σαν να ήμουν βρέφος. … Την επομένη όμως, αυτή η ίδια διαδικασία αποτελεί για μένα το κορύφωμα της μιζέριας και της δυστυχίας και τότε ένα δάκρυ κυλάει στον αφρό ξυρίσματος που απλώνει ο νοσοκόμος στα μάγουλά μου.»
«…το εβδομαδιαίο μπάνιο με βυθίζει πότε στη θλίψη και πότε στην ευτυχία. Τη στιγμή της απόλαυσης, όταν βουλιάζω μέσα στην μπανιέρα, τη διαδέχεται γρήγορα η νοσταλγία: και λαχταρώ αβάσταχτα τα ατέλειωτα πλατσουρίσματα στην μπανιέρα μου, που αποτελούσαν την πολυτέλεια της προηγούμενης ζωής μου»
«Η κόρη μου, η Σελέστ, διηγείται πως πήγε η ιππασία της με το πόνι. Σε πέντε μήνες έχει τα γενέθλιά της: θα γίνει εννιά χρονών. Ο πατέρας μου μου λέει πόσο δυσκολεύεται να σταθεί όρθιος, πόσο τον πονάνε τα πόδια του. Είναι ενενήντα τριών. Αυτοί οι δυο είναι οι ακραίοι κρίκοι στη αλυσίδα αγάπης που με περιβάλλει και με προστατεύει»
«Ο Τεοφίλ, ο γιος μου, κάθεται φρόνιμα φρόνιμα δίπλα μου, το πρόσωπό του δεν απέχει ούτε μισό μέτρο από μένα. Κι εγώ, ο πατέρας του, δεν έχω πια τη δύναμη, δεν έχω το δικαίωμα ν’ απλώσω το χέρι μου και να χαϊδέψω τα πυκνά μαλλιά του, το χνούδι στο σβέρκο του, να σφίξω δυνατά στην αγκαλιά μου το ζεστό λυγερό κορμάκι του. Πώς να το πω; Τι λόγια να βρω να το περιγράψω;»
«Η ανάμνηση αυτού του γεγονότος μόλις τώρα μου ξανάρθε στο μυαλό, αφήνοντας ένα σημάδι διπλά οδυνηρό: τη νοσταλγία ενός παρελθόντος που έχει πετάξει οριστικά μακριά μου. Και τις τύψεις για όλες τις χαμένες ευκαιρίες. Ο ….συμβολίζει όλες τις γυναίκες που δεν μπορέσαμε ν’ αγαπήσουμε, όλες τις ευκαιρίες που δεν αρπάξαμε, όλες τις στιγμές της ευτυχίας που αφήσαμε να γλιστρήσουν μέσα από τα δάχτυλά μας. Σήμερα μου φαίνεται πως η ζωή μου ολόκληρη είναι μια αλυσίδα από τέτοιες μικρές αποτυχίες. Σαν την κούρσα, όπυ ξέροουμε από την αρχή το αποτέλεσμα, αλλά κάτι μας εμποδίζει και ποτέ δεν στοιχηματίζουμε σωστά.»
«Όταν η φασαρία σταματάει, όταν ξαναβρίσκω την ευεργετική ησυχία μου, μπορώ επιτέλους ν΄ ακούσω τις πεταλούδες που πετούν μέσα στο κρανίο μου. Θέλει προσοχή και ηρεμία ατυή η δουλειά, γιατί τα φτερουγίσματά τους μόλις που ακούγονται. Μια ανάσα λίγο πιο δυνατή από το συνηθισμένο φτάνει για να τα σκεπάσει, να τα σβήσει. Και στ’ αλήθει απορώ : η ακοή μου δεν βελτιώνεται κι όμως, τις ακούω όλο και καλύτερα. Φαίνεται πως έχω αφτί πεταλούδας.»
«Απομένω σκεφτικός, αμήχανος. Υπάρχουν τάχα σ’ αυτό το σύμπαν κλειδιά για το δικό μου σκάφανδρο; Γραμμή του μετρό δίχως αφετηρία και δίχως τέρμα; Υπάρχουν χρήματα ικανά να μου ξαναδώσουν την ελευθερία μου; Θα πρέπει να συνεχίσω το ψάξιμο. Σ’ άλλους κόσμους. Και ξεκινώ.»
Έτσι τελειώνει το βιβλίο του ο Μπομπί. Με ένα ξεκίνημα. Με ελπίδα.
Η έκδοση του βιβλίου προκάλεσε τεράστιο ενδιαφέρον. Τα στοιχεία λένε ότι την πρώτη μέρα που κυκλοφόρησε πουλήθηκαν 25.000 αντίτυπα και άλλα 150.000 μέσα σε μία εβδομάδα. Όταν μίλησαν στον Μπομπί για αυτή την επιτυχία αυτός χαμογέλασε. Τρεις μέρες μετά πέθανε. Οι πεταλούδες του είχαν ολοκληρώσει τον σύντομο κύκλο της ζωής τους.
Την ανάρτηση αυτή την αφιερώνω σε όλους τους μικρούς και μεγάλους ήρωες που αγωνίζονται καθημερινά με αξιοπρέπεια ενάντια στις σοβαρές ασθένειες που τους ταλαιπωρούν.
Επίσης την αφιερώνω σε όλους αυτούς που όπως έγραψε ο Μπομπί φτιάχνουν μία «αλυσίδα αγάπης», βρίσκονται γύρω τους, τους υποστηρίζουν, τους βοηθούν και τους προστατεύουν.
Εύχομαι η ανάρτηση αυτή να σας συγκίνησε και όχι να σας στεναχώρησε.
Το πνεύμα και το μήνυμα της πεταλούδας είναι αισιόδοξο.
Το σώμα δεν μπορεί να φυλακίσει το πνεύμα.
Με αισιοδοξία λοιπόν σας εύχομαι καλή Κυριακή και καλή εβδομάδα!
Η 14η Φεβρουαρίου, η ημέρα των ερωτευμένων, έχει τις ρίζες της στον εορτασμό της μνήμης του Βαλεντίνου, ενός καθολικού ιερέα που μαρτύρησε για την πίστη του την ίδια ημερομηνία, το 270 μ.Χ. στους διωγμούς του αυτοκράτορα Κλαύδιου.
Από ότι καταλάβατε αν ο Κλαύδιος δεν το είχε βάλει αμέτι μου χαμέτι μου να "φάει" τον ιερέα, σήμερα θα ήταν μια κανονική ημέρα. Α ρε Κλαύδιε, α ρε Κλαύδιε!
Και καλά ο Κλαύδιος, τι να πεις για τους άλλους, αυτούς που αντί για μια γιορτή εξύμνισης της πίστης καθιέρωσαν μια γιορτή ερωτευμένων; Για άλλο λόγο μαρτύρισε ο ιερέας Βαλεντίνος και για άλλο λόγο γιορτάζεται.
Τέλος πάντων, σχεδόν σε όλα τα blog που διάβασα σήμερα υπάρχει αναφορά στον καθιερωμένο εορτασμό της ημέρας. Άλλοι κατακρίνουν και σατυρίζουν την ημέρα, άλλοι την επικροτούν και άλλοι εκδηλώνουν την ερωτική τους διάθεση.
Συνεισφέρω λοιπόν και εγώ μια σύντομη ανάρτηση στον εορτασμό, ανεβάζοντας δύο τραγούδια. Βλέπετε έρωτας χωρίς τραγούδι και μουσική, δεν πάει πουθενά. Πόσες φορές άλλωστε ένα τραγούδι μας έχει βοηθήσει να εκφραστούμε όταν τα λόγια δεν μπορούσαν να βγουν από την μπουκαστόμα; (πως λέμε μπουκαπόρτα;)
Το ένα τραγούδι είναι ξένο και το άλλο ελληνικό που στο μόνο που διαφέρουν είναι η γλώσσα, η μουσική είναι σχεδόν ίδια.Πρώτα το ξένο : Don't look any further (μην κοιτάς αλλού μωρό μου, η αναζήτηση τελειώνει με μένα!)
Και επειδή έρωτας δίχως χιούμορ δεν ... ευδοκιμεί, ακούστε και αυτό το ελληνικό με το δικό μας super αγαπητό Γιάννη:
Τώρα αν σας έλεγα να ψηφίσετε ένα από τα δύο, είμαι σίγουρος ότι το ελληνικό θα ερχόταν πρώτο σε ψήφους!
Άντε καλά να περάσετε απόψε είτε γιορτάζετε είτε όχι, αλλά θυμηθείτε αυτούς που αγαπάτε να τους αγκαλιάζετε καθημερινά!
ΥΓ: πάντως δεν είμαι σίγουρος ότι ο τζίρος για τα ανθοπωλεία ήταν καλός σήμερα. Από εκεί που αγόρασα τη δική μου σύνθεση, άκουσα την ανθοπώλισσα να παραπονιέται στο τηλέφωνο ότι αλλιώς περίμενε την ημέρα. Λέτε να υπάρχει σημαντική έκπτωση στα άνθη από αύριο;
Epitaph - King Krimson Xρόνια είχα να το ακούσω και το πέτυχα στο play list της Φωτεινής. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε το 1969 (40 χρόνια πριν!) αλλά η επιβλητική μουσική του με παρασέρνει ακόμα (προσέξτε τα "ανεβάσματα" του τραγουδιού στο 2:40 και στο 5:15) και ξυπνάει ευχάριστες εφηβικές μνήμες.
Θυμάμαι που το άκουγα με τέρμα δεξιά το volume και ανοιχτά τα παράθυρα - έπρεπε οπωσδήποτε να το ακούσουν και οι γείτονες!
Θυμάμαι που άφηνα τη μουσική να παίζει, έβγαινα από το σπίτι και πήγαινα μέχρι το φούρνο στη γωνία του τετραγώνου για να διαπιστώσω αν ακουγόταν αρκετά δυνατά. Οι πελάτες αυτού του φούρνου ψώνιζαν κάθε μέρα "μετά μουσικής"!
Θυμάμαι που τραγουδούσα τους στίχους χωρίς να ξέρω τις λέξεις! Ό,τι μου κατέβαινε έλεγα, αρκεί τα λόγια να ταίριαζαν κάπως με αυτά του τραγουδιού.
Θυμάμαι ότι τότε δεν έδινα σημασία στα λόγια, η μουσική ήταν που μου έφερνε ρίγη. Τώρα μου φέρνουν ρίγη και οι στίχοι :
Knowledge is a deadly friend When no one sets the rules. The fate of all mankind I see Is in the hands of fools.
Διαχρονικοί και επίκαιροι όσο ποτέ .... Απολαύστε το
The wall on which the prophets wrote Is cracking at the seams. Upon the instruments of death The sunlight brightly gleams. When every man is torn apart With nightmares and with dreams, Will no one lay the laurel wreath As silence drowns the screams.
Between the iron gates of fate, The seeds of time were sown, And watered by the deeds of those Who know and who are known; Knowledge is a deadly friend When no one sets the rules. The fate of all mankind I see Is in the hands of fools.
Confusion will be my epitaph. As I crawl a cracked and broken path If we make it we can all sit back And laugh. But I fear tomorrow Ill be crying, Yes I fear tomorrow Ill be crying.
Θυμάμαι αμέσως μετά το epitaph (καπάκι δηλαδή) έβαζα το Hey You. Εδώ τουλάχιστον έπιανα τα λόγια Χέϊ Γιου!
Και μετά από το Hey You, ... καλύτερα αφήστε το για άλλη ανάρτηση. Αλήθεια εσείς τι ακούγατε/τε στην εφηβεία σας;
Κυριακή πρωί και είναι η ιδανική στιγμή να ξεκινήσω το 2ο μέρος για τα … λαχανικά! Εχθές είχαμε το πάρτι γενεθλίων για τις μικρές μας σουσουράδες και αυτή την ώρα 8.30 το πρωί επικρατεί απόλυτη ησυχία στο σπίτι. Πριν πάω να φτιάξω ένα πρωινό αφέψημα και αρχίσω την ανάρτηση, θα παραφράσω λίγο τον στίχο του εθνικού μας ποιητή για να περιγράψω την ατμόσφαιρα :
«Άκρα από το πάρτι σιωπή στο σπίτι βασιλεύει ούτε η μαμά, ούτε οι μικρές καμιά τους δε σαλεύει»
Ααα! Ωραίο το τσαγάκι, τι λέτε ξεκινάμε;
«Όλα γίνονται για το … μαρούλι!» Με τη διαχρονική αυτή ατάκα εκφράστηκε πριν από 12 χρόνια ο πρόεδρος του Ιωνικού σε μία γενική συνέλευση της ΕΠΑΕ
Μεταφορικά ο πρόεδρος εννοούσε το χρήμα. Άραγε να ήξερε ότι η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή μαρουλιού στον κόσμο είναι η ίδια που επηρεάζει και την παγκόσμια οικονομία; Σωστά διαβάσατε, οι ΗΠΑ έχουν την μεγαλύτερη παραγωγή μαρουλιού στον κόσμο! Αυτό θα μπορούσε να ήταν μια λογική εξήγηση για την επιλογή του χαρακτηριστικού πράσινου χρώματος που έχει το δολάριο!
Πάντως μαρουλάκι φρέσκο φαίνεται να υπάρχει άφθονο στην αγορά αυτή την εποχή, για χρήμα φρέσκο λιγάκι αμφιβάλλω. Βέβαια για την πλαστική εκδοχή του δεν τίθεται θέμα, συνεχίζει να καρποφορεί. Τι θα γίνει όμως όταν θα έρθει η ώρα του θερισμού (= ώρα εξόφλησης); Αυτό είναι ζήτημα προς έρευνα. Υπάρχει φυσικά η λύση της κοντινής πάσας μεταφέροντας τα υπόλοιπα σε άλλη πλαστική ελπίδα, αλλά και πάλι το πρόβλημα παραμένει.
Κατά τα άλλα, οι αγρότες θα μοιραστούν τα 500 μύρια ευρω-μαρούλια, άνοιξαν και τα περισσότερα μπλόκα αλλά μου έχει μείνει η απορία : σαν πολίτης αυτής της ευνομούμενης ευρωπαϊκής χώρας, που πληρώνω κάθε χρόνο τέλη κυκλοφορίας από ποιον πρέπει να ζητήσω τη διαφορά για τις ημέρες που δεν μπορούσα να ασκήσω ελεύθερα το κυκλοφοριακό μου δικαίωμα; Από τις οργανώσεις των απεργών, από το Υπουργείο Μεταφορών, το Εσωτερικών ή της Δημόσιας Τάξης; Μήπως του χρόνου να πληρώσω λιγότερα για το σήμα υπολογίζοντας τις ημέρες που οι δρόμοι ήταν κλειστοί;
Έτυχε να διαβάσω στο in.gr : «στον Προμαχώνα οι αγρότες επέλεξαν έναν μακάβριο τρόπο για να διαμαρτυρηθούν. Αναπαρέστησαν με κάθε λεπτομέρεια -στεφάνια, φέρετρο και νεκρώσιμη πορεία με αναμμένα κεριά - την κηδεία ενός συντρόφου τους». Πολύ ωραία. Τώρα αν κάποιος που μένει στην Καλαμάτα, εάν ω μη γένοιτο ξεκινούσε να πάει σε κάποια πραγματική κηδεία ενός συγγενικού του προσώπου στην Καβάλα, πόσες φορές θα έπρεπε να πέσει στα λάστιχα των τρακτέρ, να παρακαλέσει να τον αφήσουν να περάσει ώστε να καταφέρει να περάσει όλα αυτά τα μπλόκα και να προλάβει να ακούσει το «Μετά πνευμάτων δικαίων και τελειωμένων…»; Πολύ πιθανόν μέχρι να έφτανε να είχε έρθει η 2α παρουσία και να είχε αναστηθεί ο άνθρωπος, οπότε τζάμπα και η αρχική στεναχώρια.
Τώρα μπορεί να πείτε, «Όλοι δίκιο έχουν» μα αυτό ακριβώς λέω και εγώ : όσο δίκιο έχουν όσοι κλείνουν τους δρόμους, άλλο τόσο έχουν και αυτοί που θέλουν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους για τους οποίους έχουν φορολογηθεί για την κατασκευή τους.
Τέλος πάντων, ορισμένες φορές αναρωτιέμαι αν δικαίως κάποιοι αποκαλούν την χώρα μας μειωτικά ως Μπανανία. Κάποιες καταστάσεις, ή μάλλον οι λογικές που τις δημιουργούν είναι πραγματικά ακατανόητες.
Όπως φαντάζομαι ότι ακατανόητες πρέπει να είναι για τους περισσότερους και οι οικονομικές έννοιες που ακούγονται τον τελευταίο καιρό λόγω της οικονομικής κρίσης. Λες ωραία, για να ενημερωθώ λίγο περί των οικονομικών και το γίνεται. Διαβάζεις λοιπόν μια εφημερίδα είτε ακούς μια ραδιοφωνική εκπομπή ή παρακολουθείς ένα δελτίο ειδήσεων ή μια τηλεοπτική συζήτηση για την οικονομία (ακόμα χειρότερα), και αφού τα έκανες όλα αυτά αναρωτιέσαι :
Όχι παρακαλώ πείτε μου, εσείς τι πιστεύετε ότι τι καταλαβαίνουν οι περισσότεροι όταν διαβάζουν ή ακούν έννοιες-εκφράσεις όπως:
Διεθνής οίκος Standard & Poor's (τι είναι αυτό πάλι; Νέος οίκος μόδας που ράβει στάνταρτ κουστουμάκια για φτωχούς;)
Πιστοληπτική αξιολόγηση ΑΑΑ (αναφέρεται στα φασούλια 3Α ή στις μικρές μπαταρίες;)
Tοξικά τραπεζικά προϊόντα (για αυτό άραγε έλεγαν οι παλιοί να σαπουνίζουμε τα χέρια μας άμα έχουμε πιάσει λεφτά;)
Το spread εκτινάχθηκε στις 256 μονάδες βάσης έναντι 247 μονάδων βάσης (αυξήθηκαν οι θερμίδες στο βούτυρο;)
Hedge funds (χέστη… η φοράδα στο αλώνι, άντε μην πούμε τώρα)
Ηλεκτρονική Δευτερογενή Αγορά Τίτλων (ναι καλά, λες και ξέραμε τι είναι η πρωτογενής)
Για να βγω λοιπόν από αυτό το χάος της ορολογίας, άρχισα να ψάχνω για ένα λεξικό για τους οικονομικούς όρους και ... Εύρηκα, Εύρηκα! Στο επενδυτικό portal Grinvest ανακάλυψα ένα χρηματοοικονομικό λεξικό με περισσότερες από 450 εγγραφές-επεξηγήσεις επενδυτικών-οικονομικών όρων
Κάνοντας μια σύντομη περιήγηση, εντόπισα και ορισμένους σπαρταριστούς όρους που μου ήταν αδύνατο να μην σας τους αναφέρω (βάζοντας φυσικά και τα δικά μου σχόλια με αστεράκι - το σχολιάζειν φυγείν αδύνατο!)
Ξεκινάμε με την
1η κατηγορία : γενικοί όροι
3-6-3 Rule Κανόνας 3-6-3. Ανεπίσημος κανόνας που αναφέρεται στις τραπεζικές υπηρεσίες που είναι απλοϊκές και μη ανταγωνιστικές και που ρίχνουν κυρίως το βάρος στα spreads των επιτοκίων κατάθεσης και δανεισμού. Σύμφωνα με τον κανόνα αυτό οι τραπεζίτες δίνουν επιτόκιο καταθέσεων 3% στους καταθέτες, των οποίων τα χρήματα τα δανείζουν με 6% επιτόκιο και στη συνέχεια πηγαίνουν για να παίξουν γκολφ στις 3.00 μ.μ. * χωρίς σχόλια, κορυφαίο και κυνικό!
Aunt Millie Η θείτσα Μίλυ. Ονομάζεται έτσι ο επενδυτής που δεν είναι εξοικειωμένος με τις επενδύσεις και δεν γνωρίζει τίποτα για αυτές. Επίσης έτσι ονομάζονται και οι επενδύσεις που αποφέρουν πολύ φτωχά αποτελέσματα. Τέλος, έτσι ονομάζονται οι μετοχές που προτείνονται σε έναν επενδυτή οι οποίες είναι χαμηλού ρίσκου. * αγαθιάρα μου ακούγεται η θείτσα
Misery index Δείκτης Μιζέριας ο δείκτης που συνδυάζει το δείκτη ανεργίας και τον πληθωρισμό. Χρησιμοποιείται για να μετρήσει την πολιτική σημασία της κατάστασης της οικονομίας καθώς και της καταναλωτικής εμπιστοσύνης. * Δεν μας έφτανε ο δείχτης μάζας-σώματος, έχουμε και αυτόν τώρα!
Cappuccino economy Η οικονομία στην οποία εμφανίζεται το φαινόμενο ένας κλάδος να παρουσιάζει πολύ σημαντική ανάπτυξη και δραστηριότητα ενώ οι άλλοι κλάδοι να παρουσιάζουν σταθερούς ρυθμούς. * το καφεδάκι το θέλετε με κανέλλα ή σοκολάτα;
Jekyll and Hyde Ο Τζέκυλ και ο Χάιντ. Το χρεώγραφο-προϊόν του οποίου η αξία ανεβαίνει και κατεβαίνει ξαφνικά. * το θρίλερ που κόβει την ανάσα
2η κατηγορία : ζωικό βασίλειο …
Alligator property Ακίνητο αλιγάτορας. Είναι το ακίνητο που 'τρώει' τα έσοδά του. Το ακίνητο εισοδήματος δηλαδή όπου τα ενοίκιά του δεν καλύπτουν τα έξοδά του (δόσεις δανείου, φόρο ακινήτων, ασφάλεια, συντήρηση). Σύνηθες φαινόμενο όταν η αγορά του ακινήτου έχει γίνει στην κορυφή του ανοδικού κύκλου της αγοράς ακινήτων. * σκέτο κελεπούρι ή δεν ήξερες - δεν ρώταγες;
Το τίναγμα της γάτας Αγγλικός όρος: 'the dead cut bounce'. Έκφραση που σημαίνει τη γρήγορη και μέτρια ανοδική κίνηση της τιμής μιας μετοχής μετά από μία μεγάλη πτώση που συνήθως δεν αλλάζει την αρχική αρνητική εικόνα. Αλλιώς η ανάκαμψη. * εφτάψυχη σαν γάτα η μετοχή
Bear Market Αγορά Αρκούδων. Η αγορά στην οποία οι τιμές των μετοχών πέφτουν ή αναμένεται ότι θα πέσουν. Πρακτικά, μια αγορά χαρακτηρίζεται ως bear market όταν σημειώνει πτώση 20% από το προηγούμενο υψηλό της. * προσοχή κίνδυνος – στο δάσος υπάρχουν αρκούδες!
Superbear Σούπερ-Αρκούδα. όρος που υποδηλώνει μεγάλη πτώση των τιμών των μετοχών μέχρι και 50% από το προηγούμενο υψηλό τους. Ο όρος εισήχθη για πρώτη φορά από την Morgan Stanley τον Μάιο του 2008 όταν μίλησε για την πιθανότητα πτώσης των ευρωπαϊκών αγορών μέσα στην επόμενη πενταετία. * κοίτα να δεις που κάτι είχανε μυριστεί οι … αρκούδες από πέρσι!
Cockroach Theory Θεωρία της Κατσαρίδας Θεωρία που υποστηρίζει ότι όταν μία εισηγμένη εταιρία αποκαλύπτει κάποια άσχημα νέα στο επενδυτικό κοινό μπορεί να ανακοινώσει και άλλα σχετικά αρνητικά νέα στο μέλλον. Η έννοια χρησιμοποιείται και όταν πιστεύεται ότι υπάρχει το ενδεχόμενο και άλλες εταιρίες του ίδιου κλάδου να ανακοινώσουν και αυτές με τη σειρά τους κάποια σχετικά αρνητικά νέα. Η έννοια προέρχεται από την κοινή αντίληψη ότι η εμφάνιση μιας κατσαρίδας αποτελεί ένδειξη ότι πολλές άλλες κατσαρίδες παραμένουν κρυμμένες στο χώρο. * με άλλα λόγια φέρτε γρήγορα το ΦΛΙΤ! (ΦΛΙΤ = BAYGON για τους νεώτερους)
3η κατηγορία : μαύρη μαυρίλα πλάκωσε μαύρη σαν καλιακούδα
Black knight Μαύρος ιππότης. Ονομάζουμε έτσι την εταιρία που κάνει πρόταση επιθετικής εξαγοράς (hostile takeover) σε μια άλλη εταιρία (target company). * φωνάξτε γρήγορα τον … Ιβανόη να μας γλιτώσει!
Black Swan Μαύρος κύκνος Γεγονός ή κατάσταση που δεν είχε αρχικά προβλεφθεί -και πολλές φορές δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί. Φαινόμενα σπάνια και απροσδόκητα. * το παραμύθι με το ασχημόπαπο το γνωρίζετε;
Η κατηγορία … καλιακούδα συνεχίζεται με την …. Μαύρη Εβδομάδα!
Black Monday Μαύρη Δευτέρα Η ιστορική μέρα της 19-10-1987 κατά την οποία ο δείκτης Dow Jones στις ΗΠΑ έχασε 508 μονάδες ή 22% σε μια μέρα.
Black Tuesday Μαύρη Τρίτη Είναι η ιστορική ημερομηνία της 29-10-1929 όπου σημειώθηκε σημαντική πτώση στην αγορά μετοχών των ΗΠΑ. Οι μετοχές έχασαν 13% της αξίας τους. Η μέρα αυτή έμεινε στην ιστορία ως την απαρχή της Μεγάλης Ύφεσης.
Black Wednesday Μαύρη Τετάρτη. Είναι η 16/09/1992, όπου οι κερδοσκόποι στην αγορά συναλλάγματος ανάγκασαν την αγγλική λίρα να εγκαταλείψει τον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ERM). Η ημέρα αυτή έχει συνδεθεί με το όνομα του κερδοσκόπου George Soros ο οποίος κέρδισε 1 δισ $. Το 1997, η Τράπεζα της Αγγλίας υπολόγισε τη ζημιά της Μαύρης Τετάρτης σε 3,4 δισ λίρες.
Black Friday Μαύρη Παρασκευή Είναι η Παρασκευή μετά την ημέρα των Ευχαριστιών (Thanksgiving) στις ΗΠΑ, όπου ξεκινούν οι αγορές για την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων. … Αρχικά πήρε το όνομά της από την αστυνομία της Φιλαδέλφεια λόγω της χαοτικής κυκλοφοριακής κίνησης που σημειώθηκε την Παρασκευή μετά το Τhanksgiving του 1966. Αρκετά πρόσφατα, με τον όρο Βlack Friday εννοείται η έναρξη της περιόδου για τις επιχειρήσεις που από τις ζημιές (κόκκινο) περνούν στα κέρδη (μαύρο).
* Από ότι είδατε απουσιάζουν η Μαύρη Πέμπτη, το Μαύρο Σάββατο και η Μαύρη Κυριακή – καλύτερα για να έχουμε και μια ... άσπρη μέρα!
4η κατηγορία : Πολύτιμα … μέταλλα - ο χρυσός μας φέρνει πιο κοντά …
Golden Boys Χρυσά Παιδιά Αναφέρεται στους traders μετοχών οι οποίοι ως γνωστόν παίρνουν μεγάλους μισθούς και πολύ μεγαλύτερες έκτακτες αμοιβές (bonus). * Καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα! Μάλλον πεινασμένα παιδιά (hungry boys) πάνε να γίνουν στις μέρες μας, αν και με τόσα που έχουν περιδρομιάξει όλα αυτά τα χρόνια δεν βλέπω να έχουν σοβαρό πρόβλημα…
Golden parachute Χρυσό αλεξίπτωτο Η παράγραφος της σύμβασης εργασίας ενός ανώτερου διοικητικού στελέχους όπου προσδιορίζεται ότι θα λάβει κάποιες αποδοχές (ποσό και είδος) στην περίπτωση που η εταιρία εξαγοραστεί και πάψει να ισχύει η σύμβασή του. * αποτελεί το must have αξεσουάρ διάσωσης για τα ανωτέρω χρυσά παιδιά!
5η κατηγορία : ΧΧΧ κατάλληλο μόνο για ενήλικες
Open the kimono “άνοιξε το κιμονό”. Εννοείται (μεταφορικά) το άνοιγμα των λογιστικών βιβλίων μια εταιρίας για έλεγχο. Γενικά, ότι φανερώνεται σήμερα που προηγουμένως ήταν κρυμμένο. * γκέισα για να δω τι μου κρύβεις εκεί μέσα;
6η κατηγορία : Παιχνίδια παραλίας – Summer party!
Sandbag Αμμόσακος. Η στρατηγική-τακτική που χρησιμοποιεί η διοίκηση μιας εταιρίας προς εξαγορά (εταιρία στόχος) προκειμένου να καθυστερήσει τις κινήσεις ενός δυνητικού αγοραστή πιστεύοντας ότι κάποιος άλλος καλύτερος αγοραστής θα εμφανισθεί. * το αμμόλουτρο κάνει καλό!
Underwater Υποβρύχιος. Ότι υπάρχει κάτω από την επιφάνεια του νερού. Συνηθίζεται όμως να χρησιμοποιείται για τους δανειολήπτες εκείνους των οποίων η αξία του σπιτιού τους είναι μικρότερη από το στεγαστικό τους δάνειο. * πιάσε τη μάσκα, αναπνευστήρα και το δανειο-ντούφεκο!
Τώρα αν μετά από όλα αυτά δεν βγάλατε άκρη και εξακολουθείτε να μην ξέρετε τι να κάνετε με τα χρήματα που σας περισσεύουν, σας προτείνω να δείτε το παρακάτω video και τη ριζοσπαστική λύση που προτείνει.
Το σώμα μου ήρθε σε σχεδόν οριζόντια θέση, το αριστερό χέρι τεντώθηκε, η παλάμη άνοιξε, υποδέχθηκε το μπαλάκι και αμέσως μετά τα δάχτυλα έκλεισαν γύρω του όσο χρειαζόταν για να το κρατήσουν μέσα στη χούφτα μου.Καθώς προσγειωνόμουν πάνω στα μαλακά στρώματα άκουσα το Μιχάλη : Καταπληκτικό Πιάσιμο!
