25/10/09

Η ώρα, ο Φραγκλίνος και η γκοφρέ μπλούζα!

Οφείλω να το ομολογήσω
απορώ πως θα με συγχωρήσω!

Εντάξει ας αφήσουμε τα στιχάκια και τις ρίμες.

Κυριακή 25 Οκτωβρίου.
Ο θόρυβος του αέρα με ξύπνησε σήμερα το πρωί. Ανοίγω τα μάτια και βλέπω την ώρα: 06:30 πμ. Η Άσπα δίπλα μου κοιμάται ήρεμη και ήσυχη σαν twitter. Μπερδεύτηκα. Σαν πουλάκι ήθελα να πω, το twitter … δεν κοιμάται ποτέ!

Στριφογυρίζω, τεντώνομαι για λίγο και αναρωτιέμαι αν θα κάνω ή όχι ένα Κυριακάτικο χουζούρι.
Τότε μια σκέψη, παρασυρμένη ίσως από τη δύναμη του αέρα που φυσούσε έξω, ήρθε και καρφώθηκε στον κρόταφο, δεν θυμάμαι αν ήταν στον αριστερό ή το δεξιό.

Σκέψη : - Αφού ξύπνησες που ξύπνησες νωρίς, τι να κάτσεις στο κρεβάτι για χουζούρι; Έτσι και αλλιώς σε μία ωρίτσα άντε μιάμιση το πολύ οι πιτσιρίκες θα ξυπνήσουν.
Δεν σηκώνεσαι να κάνεις ένα ωραίο τσαγάκι, και που ξέρεις μέσα στην ησυχία του Κυριακάτικου πρωινού μπορεί να σου έρθει κάποια έμπνευση για ανάρτηση.
Εγώ : - Νοτ ε μπαντ αϊντία, νοτ μπαντ ατ ολ! (= not a bad idea, not bad at all!).

Ναι μην σας φαίνεται περίεργο, αρκετές φορές διαλέγομαι στα αγγλικά με τη σκέψη μου:)

Σηκώνομαι λοιπόν, πηγαίνω στο γραφείο πατάω τα κουμπιά έναρξης και μέχρι να ανοίξει ο πυ (pc), πάω να φτιάξω το τσαγάκι. Περίπου τόσο χρόνο χρειάζεται το μηχάνημά μου για να φτάσει στη διαδικασία έναρξης. Λέω το μηχάνημά μου, γιατί της Άσπας είναι πιο γρήγορο, ούτε νερό δεν προλαβαίνεις να βάλεις και ζητάει τον κωδικό πρόσβασης. Αν μη τι άλλο, έχουμε φροντίσει ιδιαιτέρως τον εξοπλισμό της honey, καλά τα λέω honey;

Έτοιμο λοιπόν το τσάι, έρχομαι στο γραφείο, κάθομαι και κάνω την κλασσική μου κίνηση :
ανοίγω το outlook και αμέσως εμφανίζεται η χθεσινή υπενθύμιση που είχα προγραμματίσει για ...εχθές λίγο πριν τα μεσάνυχτα, αλλά όπως είναι προφανές δεν την πρόσεξα:



Αν σας προκαλεί απορία γιατί στα digital μπιχλιμπίδια υπάρχει ερωτηματικό, είναι γιατί είχα σκοπό να ρωτήσω την Άσπα αν σε όλα αυτά υπάρχει ρολόι που πρέπει να προγραμματίσουμε ξανά ή αν αυτή η διαδικασία γίνεται αυτόματα.
Πάντως είμαι σίγουρος ότι η Άσπα θα μου τα έχει εξηγήσει αυτά όoooλες τις φορές που έχει αλλάξει η ώρα όσα χρόνια είμαστε μαζί .
Πόσες φορές ρωτάτε;
Ένα λεπτό να βγάλω τη βέρα να δω την ημερομηνία :
... ναι ...αφαιρώντας τις 2 πρώτες αλλαγές ώρας για τον πρώτο χρόνο επειδή τότε δεν είχαμε τέτοια μπιχλιμπίδια ...ναι ... είναι σίγουρα 30 φορές!
Vera back in finger (η βέρα μπήκε πάλι στη θέση της).

Κλασσικός δίδυμος;
Αν και δεν δίνω βάση στα ζώδια, μπορεί να είναι και έτσι. Βλέπετε μπορεί να με συγκινεί η τεχνολογία, να μου αρέσουν τα gadgets, να ενθουσιάζομαι με τις ψηφιακές δυνατότητες, μπορώ μάλιστα να σκεφτώ και ιδέες για το πώς μπορούν να αξιοποιηθούν, αλλά τον προγραμματισμό τους ας τον αναλάβει άλλος καλύτερα.

Η Άσπα μπορεί να σας το βεβαιώσει αυτό.
Νομίζω μάλιστα ότι κάποια στιγμή θα ανεβάσει ανάρτηση για την σχέση μου με την ψηφιακή τεχνολογία και ειδικά για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις σπαρταριστές απορίες – ατάκες μου που την έχουν κάνει να γελάει μέχρι δακρύων :)
Εντάξει, μην παρεξηγήσετε αυτά που γράφω – μπαταρίες μπορώ να αλλάξω σε όλα τα control, έχω μάθει να προγραμματίζω το πλυντήριο πιάτων και το στεγνωτήριο!
Τώρα για το τελευταίο δεν είμαι σίγουρος αν θα μου ανανεωθεί η άδεια χρήσης, γιατί την τελευταία φορά έβαλα μέσα μία καινούρια μπλούζα της Άσπας και όταν βγήκε είχε γίνει σαν κόλλα γκοφρέ… Ίσως φταίει ότι πριν την είχα βάλει και στο πλυντήριο ρούχων ενώ δεν έπρεπε…ίσως :)

Θυμάμαι την Άσπα πόσο χάρηκε όταν επέστρεψε και της είπα ότι είχα βάλει το στεγνωτήριο. Θυμάμαι την Άσπα πόσο ...  @%^%#*&$$;»@&;&;»¨{}|~$$@  ... όταν άνοιξε την πόρτα και το πρώτο ρούχο που είδε ήταν η μπλούζα της!

Honey (με τη μπλούζα γκοφρέ στα χέρια): - Καλά δεν είδες τι έγραφε η ετικέτα;
Honeys Man (κοιτώντας τη μπλούζα γκοφρέ): - ...άκρα του τάφου σιωπή …, «Είχε ετικέτα; Πού»;

Με την ευκαιρία, λέγοντας για ετικέτες ρούχων, αυτή είναι η πιο αστεία που μπόρεσα να βρω στο blog CONTRARIWISE RAMBLINGS




Πίσω στο αρχικό θέμα της αλλαγής της ώρας.

Πάντοτε είχα την απορία για το λόγο που αλλάζει η ώρα. Επειδή σίγουρα κάποια στιγμή θα μου τεθεί το ερώτημα από την ... Εβελίνα, είπα να κάνω μια μικρή έρευνα για το θέμα. Από ότι φαίνεται το όλο θέμα το ξεκίνησε το …. 1874 ο Βενιαμίν Φραγκλίνος με ένα γράμμα που έστειλε σε μια γαλλική εφημερίδα.


Το πλήρες κείμενο του γράμματος είναι εδώ  

Αντί όμως να σας γράψω τα υπόλοιπα, θα σας αφήσω να τα διαβάσετε μόνοι σας με την ησυχία σας από το The no-comments blog στο οποίο βρήκα συγκεντρωμένες όλες τις αναφορές που ανακάλυψα.

Εσείς αλήθεια πως τα καταφέρατε απόψε;
Θυμηθήκατε να γυρίσετε τους δείκτες του ρολογιού;
Την απολαύσατε την μία επιπλέον ώρα;
Αλήθεια σε πόσα ρολόγια και συσκευές αλλάξατε την ώρα;
Θα είχε ενδιαφέρον να κάνατε μια καταγραφή.

Πάντως μαζί με την ώρα φαίνεται ότι άλλαξε και η διάθεση του καιρού.

Ελπίζω όμως αυτά να μην αλλάξουν τη δική σας θετική διάθεση.

Σας εύχομαι καλή εβδομάδα!

16/10/09

Just ... divorced...σχεδόν!

Ευτυχώς η παρεξήγηση λύθηκε σύντομα ....Καλό Σαββατοκύριακο :)














11/10/09

Το μαστοράκι

Μερικά πράγματα πρέπει να τα μοιράζεσαι.
Κοιτάξτε τι ανακάλυψα :



Σέρβις 85,00

Αλλαγή Λαδιών 21,00

Αλλαγή Πλατίνων 24,00

Αλλαγή Μπουζί 19,00

Φίλτρο Λαδιού 32,00

Φίλτρο Βενζίνης 27,00

Ρεκτιφιέ 36,00






Πριν αρχίσετε να στέλνετε ηλεκτρονικά μηνύματα για να μάθετε που είναι 'Το Μαστοράκι", πρέπει να σας ενημερώσω ότι ο τιμοκατάλογος είναι πριν την ... Ευρωεποχή: οι τιμές αναφέρονται σε δραχμές!

Να εδώ φαίνεται καλύτερα τώρα που αφαιρέθηκε η μπογιά του αερογράφου :)



Δραχμές;
Ναι εκείνο το στρογγυλό νόμισμα με το καραβάκι ... Πως λέει το παιδικό τραγουδάκι;
Ήταν ένα μικρό καράβι ... ήταν ένα μικρό καράβι...
και έκανε ένα μακρύ ταξίδι μέσα εις την ... "Ευρώ-γειο"!
Και από το 2002 δεν το ξαναείδαμε ποτέ πια .....



Άντε τώρα, σας αφήνω γιατί έχω να πάω μέχρι το περίπτερο να πάρω μία εφημερίδα με χίλιες τριακόσιες εξήντα τρεις δραχμές....

Καλή Κυριακή :)

Τη φωτογραφία με τον τιμοκατάλογο την τράβηξα από το συνεργείο του κου Παύλου. Τα 103 άλογα του λευκού νομάδα χαίρονται πολύ όταν επισκέπτονται τον κο Παύλο. Το ίδιο και ο κος Παύλος.

Τη φωτογραφία της δραχμής την βρήκα από το Wikimedia Commons. Είχα βρει και μία άλλη φωτογραφία μιας δραχμής που ήταν κατασκευασμένη από αλουμίνιο. Αυτή την αλουμινένια δραχμή την πωλούσε ένα Στούντιο Τέχνης ... 11 Ευρώ δηλαδή ... τρεις χιλιάδες επτακόσια σαράντα οχτώ .... δραχμές!

3/10/09

"Σκουρί..."

Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια ή φεγγάρια όπως λένε και οι Ινδιάνοι, όταν έκανα ζωντανές μεταφράσεις σε επιχειρηματικές παρουσιάσεις ομιλητών από το εξωτερικό, κυρίως Αμερικανών. Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας παρουσίασης, ο ομιλητής για να δείξει την άσχημη οικονομική κατάσταση που είχε βιώσει στο παρελθόν, είπε : «I had a two color car» δηλαδή «είχα ένα αυτοκίνητο με δύο χρώματα».

Μετά από μια σύντομη παύση συνέχισε “It was light blue and … rusty” και εγώ σε μία στιγμή μεταφραστικού οίστρου θέλοντας να κάνω ρίμα, είπα: «ήταν θαλασσί και … σκουρί»!

Αυτό το «σκουρί» έκανε το ακροατήριο να λυθεί στα γέλια. Τόσο πολύ που ο ομιλητής με απορία είπε «οι περισσότεροι χαμογελάνε σε αυτό το σημείο, αλλά εσείς ξεκαρδιστήκατε. Βασίλη τι στο καλό μετέφρασες;» Άντε να του εξηγήσεις τώρα...

Πριν από μερικές ημέρες έτυχε να συναντήσω ένα τέτοιο … δίχρωμο αυτοκίνητο. Η χρωματική ομοιότητα ήταν τέτοια που για μια στιγμή σκέφθηκα, δεν μπορεί κάπου εδώ θα είναι κρυμμένος ο Αμερικανός.
Οι πινακίδες όμως ήταν ελληνικές.
 Έβγαλα λοιπόν το κινητό μου και το φωτογράφισα βιαστικά. Αφού είχα απομακρυνθεί σκέφθηκα ότι δεν το είχα φωτογραφήσει από όλες τις γωνίες που ήθελα.
Ευτυχώς την επόμενη μέρα που έκανα το ίδιο οδικό δρομολόγιο, το θαλασσοσκουρί όχημα ήταν ακόμα εκεί. Έτσι αυτή τη φορά, έβγαλα όσες φωτογραφίες ήθελα.

Το απόγευμα αφού μετέφερα τις φωτογραφίες στο Πι Σι, με έπιασε μια εμμονή να βρω ποιο μοντέλο ήταν. Μετά λοιπόν από μερικά σύντομα ερωτήματα που έθεσα στον παντογνώστη κύριο "Γκουγκλίδη", κατάφερα και το εντόπισα :
  • ήταν ένα εγγλέζικο Ford Anglia Estate 105E, μοντέλο που κυκλοφόρησε το … 1959!
Δείτε στη συνέχεια δύο από τα διαφημιστικά έντυπα του αυτοκινήτου εκείνη την εποχή.



Φυσικά δεν μπορώ να γνωρίζω αν το ελληνικό αυτοκίνητο που συνάντησα έχει αποκτηθεί και κυκλοφορεί από τότε (...ελπίζω πως όχι) αλλά τα τέλη κυκλοφορίας του για το 2009 ήταν πληρωμένα!

Αυτό φαίνεται από το γνωστό αυτοκόλλητο σήμα, το οποίο κατά την προσφιλή συνήθεια ορισμένων Ελλήνων οδηγών συνοδεύεται και από την παρέα των σημάτων προηγούμενων ετών, έτσι για να μη νιώθει μοναξιά στο τζάμι. Τα "κολλητά" φιλαράκια όλα μαζί. Bέβαια αυτό έχει άλλα 11 σηματάκια (10 για την ακρίβεια γιατί από το 11ο έχει απομείνει μόνο το περίγραμμα).

Δείτε παρακάτω μερικές από τις φωτογραφίες και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το αυτοκίνητο.
Παρόλες τις προσπάθειες που έχουν γίνει με ξυσίματα και στοκαρίσματα, το «σκουρί» χρώμα πλέον δεν μπορεί να καλυφθεί με τίποτα.

 

Μια κινέζικη παροιμία λέει ότι μια εικόνα είναι χίλιες σκέψεις.
Βλέποντας λοιπόν τις φωτογραφίες άρχισαν να μου έρχονται πολλές σκέψεις για αυτό το αυτοκίνητο που έχει υπερβεί κατά πολύ τα χρονικά όρια ασφαλούς οδήγησης :
  • πώς γίνεται να αποστέλλονται σε τόσο υπερήλικα οχήματα τέλη κυκλοφορίας για πληρωμή;
  • πώς μπορεί να υπάρχει ασφαλιστική εταιρεία που δέχεται να το ασφαλίσει;
  • πώς μου διέφυγε να δω αν έχει (ελπίζω πως όχι) …σήμα ελέγχου από το ΚΤΕΟ;
.... Live (μάλλον drive) your myth in Greece.



Η μία σκέψη φέρνει την άλλη και έτσι οι συλλογισμοί μετέβησαν σε άλλο επίπεδο.

Αλήθεια τι κάνει άραγε αυτό τον ιδιοκτήτη να «διατηρεί» ακόμα αυτό το αυτοκίνητο; Δεν κατανοεί ότι με το που θα γυρίσει το κλειδί στη μίζα, με το πρώτο κύλισμα των τροχών γίνεται άμεσος κίνδυνος για τον ίδιο, τους συνεπιβάτες του, τα άλλα οχήματα και τους πεζούς που θα βρεθούν μπροστά του;
Τι τον κάνει να πιστεύει ότι αυτό το αυτοκίνητο μπορεί να εξυπηρετήσει ακόμα το σκοπό του;



Ήταν να μην αρχίσει να δέχεται ερωτήματα το μυαλό. Σε λίγο οι σκέψεις μου πέρασαν πάλι σε άλλο επίπεδο.

Ποια είναι αυτή η «δύναμη» που δεν αφήνει τους ανθρώπους να απαλλαχθούν από αντικείμενα που έχουν χάσει πια την αλλοτινή αξία, τη χρησιμότητα, την αίγλη και την ομορφιά τους;
Και δεν είναι μόνο τα άψυχα αντικείμενα.
Το ίδιο συμβαίνει σε  όλες οι καταστάσεις που βιώνουμε καθημερινά, στο χώρο εργασίας, στην οικογένεια, και στις σχέσεις μας.
Με δική μας ευθύνη συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε πρακτικές που μας οδηγούν ή μας έχουν ήδη οδηγήσει σε αδιέξοδα.

Τόσο ισχυροί αντίπαλοι είναι η προσκόλληση στις συνήθειές μας και ο φόβος για κάτι καινούριο ώστε να μας κρατούν συνεχώς δέσμιους στις επιλογές μας;

Γιατί να είναι τόσο δύσκολο να πεις – Φτάνει πια! Άι σιχτίρ!
Όσα με κρατούν δέσμιο τα παίρνω όλα σβάρνα και τα πετάω στον αγύριστο;

Αρκετά, ως εδώ και μη παρέκει! Όχι άλλο ... «σκουρί»!



Αν θέλω να αλλάξει κάτι στη ζωή μου,
πρέπει εγώ να αλλάξω κάτι στη ζωή μου…

Θα καταστρώσω λοιπόν το σχέδιό μου με σύνεση και υπομονή.
Και θα αγωνιστώ με όλες μου τις δυνάμεις για να πετύχει αυτό το καινούριο!
Και αν τυχόν δεν πετύχει, αλλά είμαι σίγουρος ότι έχω δώσει τον καλύτερό μου εαυτό, τότε θα  έχω πάλι την δύναμη να δοκιμάσω κάτι άλλο, δεν θα αφήσω πια τις παλιές συνήθειες να με σκουριάζουν. Όχι άλλο... "σκουρί" για μένα!

Και αν πάλι δεν τα καταφέρω θα κάνω πάλι το ίδιο.
Αυτός ο αγώνας δεν θα τελειώσει αν δεν νικήσω.
Και αν χρειαστεί θα το κάνω πάλι. Και πάλι το ίδιο. Και ξανά.
Και ακόμα μια φορά.

Γιατί μονάχα έτσι το μυαλό μου θα παραμένει ελεύθερο, ανεξάρτητο, αδέσμευτο και ισχυρό.
Οι παλιές συνήθειες, οι παλιοί φόβοι και οι αναστολές θα νιώθουν τη νέα δύναμη της σκέψης μου και θα κάνουν πίσω, θα κρύβονται στο σκοτάδι και θα μείνουν εκεί μέχρι να σκουριάσουν και να διαλυθούν! Χα χα είναι η σειρά τους τώρα!

Όχι άλλο … «σκουρί» για μένα!
............
Κοίτα να δεις τι σκέψεις μπορεί να σου φέρει ένα θαλασσοσκουρί 50χρονο αυτοκίνητο :)

Καλό βράδυ σε όλους, και καλή ψήφο αύριο.

Χμ, τώρα που το σκέφτομαι, αυτή η ανάρτηση μπορεί να μην ξεκίνησε για αυτό το λόγο αλλά θα μπορούσε να έχει και πολιτικό νόημα. Άλλωστε και στην πολιτική υπάρχει αρκετό ..."σκουρί", συμφωνείτε;

Αφού λοιπόν οι τελευταίες σκέψεις οδηγήθηκαν στις αυριανές εκλογές, διαβάστε μερικά σοφά και καυστικά ρητά σχετικά με αυτές :

Οι άνθρωποι ποτέ δεν λένε τόσα ψέματα, όσα μετά το κυνήγι, στη διάρκεια του πολέμου και πριν τις εκλογές - Όττο Φον Μπίσμαρκ

Οι πολιτικοί είναι σαν τις πάνες. Και αυτούς χρειάζεται να τους αλλάζεις τακτικά και για τον ….ίδιο λόγο - Ανώνυμος

Κάποιοι άνδρες αλλάζουν το κόμμα τους για χάρη των αρχών τους.
Άλλοι αλλάζουν τις αρχές τους για χάρη του κόμματός τους Γουίνστον Τσώρτσιλ


Μία από τις τιμωρίες επειδή δεν θέλετε να συμμετάσχετε στην πολιτική είναι ότι καταλήγετε να σας κυβερνούν κατώτεροί σας Πλάτωνας

Το μόνο που μαθαίνουμε από τις νέες εκλογές είναι ότι δεν μάθαμε τίποτα από τις προηγούμενες Αμερικάνικη Παροιμία

Πάντοτε θέλουμε ο καλύτερος να κερδίσει τις εκλογές. Δυστυχώς, αυτός ο καλύτερος ποτέ δεν συμμετέχει στις εκλογές Γουίλ Ρότζερς

ShareThis

Related Posts with Thumbnails