O κάθε άνθρωπος που συναντάμε καθημερινά ή γνωρίζουμε περιστασιακά
έχει τη δική του προσωπική ιστορία.
Πίσω από κάθε χαμογελαστό, χαρούμενο, σοβαρό ή λυπημένο πρόσωπο που αντικρίζουμε μέσα στη μέρα μας κρύβεται μια ιστορία.
Πίσω από κάθε ευγενική, εγκάρδια, αγενή ή ψυχρή συμπεριφορά κρύβεται μια ιστορία.
Αν μόνο βρίσκαμε το χρόνο, αν είχαμε τη διάθεση να την καταλάβουμε, να την ακούσουμε...
Όπως ίσως θα θέλαμε κάποιοι να ακούσουν τη δική μας....
έχει τη δική του προσωπική ιστορία.
Πίσω από κάθε χαμογελαστό, χαρούμενο, σοβαρό ή λυπημένο πρόσωπο που αντικρίζουμε μέσα στη μέρα μας κρύβεται μια ιστορία.
Πίσω από κάθε ευγενική, εγκάρδια, αγενή ή ψυχρή συμπεριφορά κρύβεται μια ιστορία.
Αν μόνο βρίσκαμε το χρόνο, αν είχαμε τη διάθεση να την καταλάβουμε, να την ακούσουμε...
Όπως ίσως θα θέλαμε κάποιοι να ακούσουν τη δική μας....
αν για κάποιο λόγο δεν παίζει το βίντεο μπορείς να το δεις και εδώ
Πριν από λίγο βρήκα αυτό το βίντεο στο vimeo και σκέφθηκα να το μοιραστώ
μαζί σου, διακόπτοντας ταυτόχρονα και την απουσία μου για κάποιο μεγάλο
χρονικό διάστημα από το προσωπικό blogging.
Βλέπεις τον τελευταίο καιρό η δική μου ιστορία έχει να κάνει με μία μεγάλη
αλλαγή στον επαγγελματικό τομέα και οι προτεραιότητες έπρεπε να αλλάξουν.
Για αυτά όμως καθώς αυτό το project έχει μπει στην τελική ευθεία θα σου πω
σε μία άλλη ανάρτηση.
Για την ώρα σταματώ εδώ (τι δεν θα γράψεις κάτι άλλο; αλλιώς σε είχαμε συνηθίσει), αλλά για να μην αθετήσω την υπόσχεση που είχα δώσει σε ένα
σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτηση, το σημερινό σύντομο post το αφιερώνω στη Μαρία Τζιρίτα. Mαρία πάρε τη γόμα και σβήσε τις απουσίες -:)