Στο quakebook υπάρχουν 87 σύντομες ιστορίες από ανθρώπους που βίωσαν το σεισμό, το τσουνάμι που ακολούθησε και τη ραδιενέργεια που ήρθε για να συμπληρώσει το καταστροφικό τρίο. Ορισμένες από αυτές τις ιστορίες μπορείτε να τις διαβάσετε στην ειδική σελίδα του quakeblog. Μέσα από αυτές τις αληθινές ιστορίες οι άνθρωποι μοιράζονται τις εμπειρίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Στέκονται απέναντι στο σοκαριστικό γεγονός, που για άλλους απότομα τερμάτισε και για άλλους άλλαξε τη ζωή, και εκφράζουν απλά και ανθρώπινα την αγωνία, τη λύπη, τον αγώνα για επιβίωση, την προσπάθεια να σταθούν πάλι στα πόδια τους, το φόβο αλλά και την ελπίδα που αισθάνονται ή προσπαθούν να αισθάνονται για το αύριο.
Ορισμένοι ενδεικτικοί τίτλοι ιστοριών:
Shaken – Dark – Debris - Disappeared – Escape – Neighbors – OK – Alive - Forget -Encouragement – Changed - Decisions– Determination – Recovery - Values - Rebuilding
Ακολουθεί μια δική μου ελεύθερη μετάφραση ορισμένων παραγράφων από την εισαγωγή του quakebook και ορισμένες φωτογραφίες που βρήκα στο internet.
«Η ιδέα για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου προήλθε από απόγνωση. Από απόγνωση να κάνω κάτι για μία χώρα που έχει πέσει στα γόνατά της.
Καθώς τα γράφω αυτά, έντονοι μετασεισμοί με αναγκάζουν να βγω στο δρόμο με την κόρη μου στην αγκαλιά μου, ακόμα και αν ζούμε μακριά από την περιοχή που χτυπήθηκε σκληρότερα, και είμαστε πολύ πιο άνετα από τις χιλιάδες συνανθρώπων μας στα καταφύγια.
Όταν έρθει η νύχτα, η πόλη μου βυθίζεται στο σκοτάδι καθώς όλοι προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε όσο γίνεται λιγότερο ηλεκτρισμό και να εξοικονομήσουμε ενέργεια για πιο σημαντική χρήση. Φοράμε παλτά μέσα στο σπίτι μας για να αντέξουμε το κρύο. Κοιμόμαστε με τα ρούχα ώστε αν τυχόν πέσει το σπίτι μας να είμαστε έτοιμοι να τρέξουμε για να γλιτώσουμε. Έχουμε απαγορεύσει στα παιδιά μας να πίνουν νερό από τη βρύση καθώς φοβόμαστε μην δηλητηριαστούν από ραδιενέργεια. Και εμείς είμαστε οι τυχεροί….»
Και η εισαγωγή τελειώνει κάπως έτσι:
«…Εμείς που ζούμε στην Ιαπωνία βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου. Όχι όμως σε πόλεμο ενάντια σε κάποιο κράτος ή ακόμα και στη φύση. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην ήττα, τη στεναχώρια και την απελπισία. Το θέμα είναι: Είμαστε αρκετά δυνατοί για να τα ξεπεράσουμε;»
Άραγε εμείς που ζούμε στην Ελλάδα, αν ω μη γένοιτο κληθούμε να αντιμετωπίσουμε μία τέτοια κατάσταση, θα είμαστε αρκετά δυνατοί; Εσύ τι νομίζεις;
Links σχετικά με το quakebook και το σεισμό:
Αν θέλεις μπορείς να συνεισφέρεις και εσύ αγοράζοντας το Quakebook από εδώ.
Νομίζω ότι αξίζει.
Νομίζω ότι αξίζει.
Το Quakebook στο twitter
To Quakebook στο facebook
To επίσημο blog του Quakebook
Δύο tweets που εντόπισα από Έλληνες για το quakebook
Συγκλονιστικές φωτογραφίες (μερικές πραγματικά προκαλούν δέος) από το The Big Picture για το σεισμό
